تبليغاتX
یادداشت
دل درد های 1 خبرنگار
ای بابا بیچاره شدیم دوباره . هر سال ما مسلمین معتقد و متعهد ۳۰ روز را به یاد فقیر بیجاره ها به خودمان گشنگی میدهیم بلکه بریم بهشت. هیچوقت رابطه گشنگی و بهشت را نفهمیدم و همیشه برای من سوال بود که چرا در این اسلام اینهمه به سیر کردن شکم گشنه ها توجه شده.

۱ ضرب المثل چینی می گه " اگه می خواهی به یک نفر کمک کنی ماهیگیری بهش یاد بده به جای اینکه ماهی بهش بدی" اما( به قول مهران عما) در دین مبین اسلام فقط گفته بریزید تو شکم گشنه ها... واسه همینه که هیچوقت هیچی نمی شیم دیگه( منظورم گشنه ها بودن)

در دین من درآوری خودم با نام اسلام ناب احمدی( احمدی نژادی نه ها) آمده که: خدای من مهربون تر از این حرف هاست که بخواهد به خاطر روزه نگرفتن من را به آن جایی که این ها می گویند اسمش جهنم است ببرد خدای من براش مهمه که مهربون باشیم دوست داشته باشیم و...

خدای من می گه: تو آدم باش بهشت رفتن با من.

خدای من با خوش بودن هیچ مشکلی نداشته و ندارد

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386ساعت 9:12  توسط مجید احمدی  |